Meet Mr Hedgehog!

Gisteren na de cropavond bleek er een egeltje op onze oprit te zitten. Vanessa was er bijna over gevallen omdat ze niets kon zien omdat ze een bak aan het dragen was. Het beestje bleek niet weg te lopen en zich ook niet in een bolletje te draaien. Dus ik besloot maar om mijn tuinhandschoenen en vervoerbox uit de garage te halen en het beestje even binnen te pakken voor observatie. Ja, met mijn zwak voor dieren kon ik dat beestje niet zomaar aan zijn lot overlaten...

Mr Hedgehog (kan ook mevrouw zijn hoor, maar bij een egel is dat nu eenmaal niet zo makkelijk te onderzoeken...) wat laten bekomen en ondertussen het een en het ander opgezocht. Mijn eerste idee was om hem in de tuin te laten lopen, maar aangezien egels nogal een broedhaard zijn voor allerlei ongedierte, leek me dat niet zo'n goed idee met de konijnen in de tuin. Hoewel hij natuurlijk wel welkom zou zijn om ons te verlossen van de insecten.

Er bleek wel leven in te zitten, en als ik hem oppakte, kreeg hij ook weer zijn oprolreflex terug. Ik besloot om hem nog een beetje te bekijken, want meestal heb je niet de kans om een egel van dichtbij te zien (of het is een platte op de straat...) en te fotograferen. Daarna heb ik hem buiten gezet in een ren, want ik wou hem nog een keer tonen aan Wim. En toen heb ik hem weer vrijgelaten in de weide naast ons huis. Vanmorgen was hij er alvast niet meer, dus hij is weer de wijde wereld aan het verkennen. En nu maar hopen dat hij in het gras blijft en niet meer de straat oploopt...

Deze foto's vragen ook om gescrapt te worden, en ik heb zelfs papier van Toga in het assortiment zitten, mét egeltjes!!

Meet our new neighbour!

Sinds deze zomer hebben de buren ook een huisdier, namelijk een poes genaamd Filou! Eergisteren was ze bijna bij ons binnen gelopen, en ze heeft ook al uitgebreid kennis gemaakt met de konijnen. Alleen vinden die haar niet zo tof... Toen Speedy buiten zat, heb ik deze foto's kunnen maken:

Nog meer foto's poldertocht

Terwijl de leerlingen in de molen gingen kijken (heb het toch al een paar keer gezien), besloot ik om wat foto's te nemen...
Achter de molen stonden ook prachtige paarden, en uiteraard levert dit ook weer mooie foto's op!

Even een update van Frodo

Je hebt van mijn kant niet te veel gehoord de laatste tijd, maar vorige week had ik buikgriep en nu ben ik ook weer serieus verkouden... Maar ja, het leven gaat gewoon door natuurlijk.

Frodo is ondertussen al verhuisd van de bureau naar de living, het is gewoon veel handiger om hem beneden te hebben voor het voeren en kuisen natuurlijk. En ik moet zeggen, hij is ontzettend lief, en zeker mensen gewoon. Want hij mag nog zo mooi liggen (en dat kan hij hoor, zo omver vallen en dan zijn mooie witte buik tonen), als er iemand voorbij komt, springt hij recht en staat met zijn pootjes tegen het hokje om aandacht te vragen. Wel heeft hij ook al een paar keer in mijn vinger gebeten, maar niet erg hoor, gewoon om te spelen denk ik. En de eerste dag of zo dat hij beneden was, stond hij op de tafel, en was zo aan het kijken wat ik aan het scrappen was... En hij is ook al flink bijgekomen hoor sinds zijn komst hier, maar dat kan ook moeilijk anders. Konijnen die bij ons niet verdikken? Kan niet! Hij ziet er nu een stuk beter uit, en ben ik niet meer zo bang om hem op te pakken, want de eerste dag was hij echt vel over been, en de zondag was hij duidelijk al aangekomen. Maar hij heeft dan ook de hele dag zitten knabbelen!

En ik ben ook blij dat hij ondertussen een nieuwe thuis gevonden heeft, waar hij binnen een 2-tal weekjes naar toe kan. Nicole had gereageerd dat ze wel kandidaat was, maar aangezien ze dus in de verhuis zit, blijft hij hier nog eventjes. Niet dat ik hem zomaar met eender wie zou meegeven hoor, maar ik ken Nicole, ze komt wel vaker een workshop volgen, en zo kan ik ook wel nog op de hoogte blijven van hoe het met hem gesteld is!

Hij heeft ook al twee keer buiten in de konijnenrennen gespeeld, en heeft kennis gemaakt met Speedy, maar het was zeker geen liefde op het eerste gezicht... Maar ja, twee mannetjes, dat is om ruzie vragen natuurlijk.
En nu nog een paar leuke fotootjes van hem:

Zeker op de foto's van buiten kun je meer zijn echte kleur zien, en vooral de laatste foto is mijn favoriet, maar zo fotografeer ik de konijntjes ook graag: lekker karakteristiek kopje!

Meeting Frodo

Tja, wat bedoel ik daar nu weer mee? Heb ik een ontmoeting gewonnen met Frodo, ofte Elijah Wood? Nee, helemaal niet, jammer genoeg. Hoewel, als ik dan toch een figuur uit The Lord of the Rings zou moeten kiezen, zou ik ongetwijfeld voor Aragorn gaan. Nu, dat even terzijde. Ben wel gefascineerd door het verhaal van de hobbits, elfen, mensen en orcs en de prachtige decors. Daarom staat Nieuw-Zeeland ook zo hoog op mijn reisverlanglijstje. Maar dat heeft niets te maken met mijn verhaal, of toch maar voor een klein gedeelte.
Het verhaal begon gisterenmiddag, er werd aan de deur gebeld... En dit was wat ik zag:

Die mevrouw had een klein konijntje op haar arm, en vroeg me of het soms ons konijn niet kon zijn. Ze had het de dag ervoor in haar tuin gevonden, bij haar konijnen. Ze heeft namelijk Vlaamse Reuzen, en zit op dit moment met een nestje, dus de moeder was serieus op haar hoede toen ze dit klein konijn zag verschijnen. Dus de buurvrouw van verder in de straat was op zoek naar wie de eigenaar kon zijn van het diertje. Ze had het al in heel de straat gevraagd, maar zonder resultaat. Tja, het was ook niet van mij, maar wat zegt mijn konijnenhart? Juist ja. Die vrouw kon er omwille van haar konijnen niet zelf voor zorgen, dus heb ik het maar van haar overgenomen en in huis genomen, weliswaar tijdelijk. Wim zat boven in de bureau, dus ging ik met het kleine spruitje naar boven. Ik wist niet wat zijn reactie zou zijn, want ja, we hebben zelf al zoveel konijnen, en ik ben ook geen opvang, hoewel het er sterk begint op te lijken. Op dit moment hebben we dus 3 gevonden en 1 afgestaan konijn, en verder nog eentje uit de dierenwinkel en 3 van eigen kweek. Wim nam het diertje van me over, zodat ik eerst wat eten kon gaan halen, en dan het hokje klaarmaken. Met al die konijnen in huis, heb ik gelukkig genoeg hokjes op overschot voor zo'n geval. Ikbracht om te beginnen een potje met korrels naar boven, alsook een stuk boterham en wortel. Zo gauw Wim het in zijn handen nam, begon het kereltje er vol overgave van te eten. Amai, dat beestje had waarschijnlijk reuze-honger, hij heeft in de namiddag verder niets anders gedaan dan eten, hij moet echt wel uitgehongerd geweest zijn. Maar ja, een mens weet natuurlijk niet wat er gebeurd is. Volgens mij is hij gedumpt in de weide naast ons, of in de dreef aan het begin van de straat. Het is een mannetje, dat zag ik meteen toen ik hem opnam. Bovendien is het zo een kleintje, en ik vermoed wel dat het een dwergje zal zijn, te meer omdat zijn oren ook vrij kort zijn. Toen zijn hokje helemaal in orde was, heb ik hem meegenomen naar boven, en nu staat hij hier in de bureau. Voorlopig willen we hem niet te dicht bij de andere konijnen zetten, ten eerste mocht hij ziek zijn, en ten tweede, ik weet niet hoe hij zal reageren op meisjeskonijngeuren... Dan ben ik een beetje beginnen surfen, op zoek naar een passende naam voor hem. En toen kwam ik op Frodo. De grootste reden omdat hij een stuk kleiner is dan de andere konijnen (zoals een hobbit kleiner is dan mensen) en omdat hij ook zo'n donkere kleur heeft. In feite gelijkt hij op Pluisje en Hazel, alleen dan een donkerder versie. Hij heeft zo meer een wildkleur, met meer donder haar dan licht. Maar hij heeft dezelfde witte kring rond zijn ogen, een witte buik en pluisharen tussen zijn oren. En voila, ziehier nog een paar fotos!

Het beestje heeft alleszins al goed zijn schade kunnen inhalen wat het eten betreft, en nadat ik hem geknuffeld had en terug in zijn hokje deed, viel hij spontaan languit neer. Speedy is daar ook zo goed in, in omvallen, en blijkbaar deze kleine spruit ook. Voorlopig blijft hij dus nog wat bij ons, maar het is wel de bedoeling dat hij adoptieouders vind. Misschien dat we hem zelf eerst laten castreren, zodat er geen ongelukjes van komen.
En zo zie je maar, konijnen die hier terecht komen, vallen echt wel met hun gat in de boter! Maar ja, wie kan er dan ook weerstaan aan die lieve langoren!!!

Speedy één jaar!

Ja, ons kakkernest is ondertussen ook één jaar geworden op dinsdag 1 januari! Nu ja, dat is zijn officieuze verjaardag, want hij komt dus uit een dierenwinkel an aan ons afgestaan, en het enige wat we wisten is hoeveel maand hij was. En toen ik voor de eerste keer met hem naar de dierenarts ging, had ik zijn geboortedatum nodig voor zijn "paspoort", en zo is het dus de 1ste januari geworden. Ik had dit in de dierenwinkel gezien, en als cadeautje voor hem gekocht (lees: ik kon de hangoor op de verpakking niet weerstaan):

Uiteraard is hij weer super verwend geweest met heel veel knuffels, en heeft deze week ook veel mogen rondhuppelen in de living, terwijl ik bezig was met het oersaaie werkje van de stocktelling... Hij heeft zich dan ook super geamuseerd, hij liep overal op en door, zo vond ik hem onder andere in de kast, en ook toen Wim met oudejaarsavond kaarsen uit de kast wou halen, kroop hij er prompt in! En heel de avond heeft hij ook rondgehuppeld, alleen in het begin was hij wat bang van Ronan, het kindje dat mee was, en hij verstopte zich dan in zijn hok.
Tijdens de voorbereidingen vond ik hem ook op een gegeven moment niet meer. Maar niet veel later ontdekte ik hem: kijk maar even mee wat hij allemaal aan het uitsteken was!

Is hij niet grappig, ons hangoor? Ik zou hem voor geen geld ter wereld meer willen missen hoor, zo'n lief en aanhankelijk konijn!

Ongewenst bezoek deel 2 (ongeveer een jaar later...)

Als je wil weten waarover ik het heb, moet je maar eerst even dit berichtje bekijken vooraleer je verder leest...

Dag op dag (of toch bijna) een jaar na ons eerste ongewenste bezoek, was het deze morgen weer zover. ik moest om 8u al op school zijn voor klassenraden, dus ik was extra vroeg opgestaan, om ruim op tijd te zijn. Maar ja, dat was buiten ons ongewenst bezoek gerekend. Wie zag ik rondhuppelen in de keuken? Juist, ja, Speedy inderdaad, maar hij had dit keer een vriendje, namelijk meneertje Spitsmuis.

En misschien stel je je dan zo'n ochtendscene voor in de keuken, gillend, tierend tot er iemand komt helpen!

Nee, dan heb je het goed mis! Mensen die mij kennen weten dat ik een grote dierenvriend ben, en als het enigszins mogelijk is, ga ik dieren geen pijn doen. Dus ik had de deur opengezet, in de hoop dat het beestje er vanzelf zou vandoor gaan. Nou, slecht gedacht, het was Speedy die even een frisse neus ging halen in de tuin...

Ok, plan B. Stukje kaas uit de frigo halen, plastic doos uit de berging, en op zoek naar het diertje. Nergens te vinden... Zou hij dan toch stiekem naar buiten geglipt zijn? Blijkbaar wel, onder het hok van Speedy ook niet te vinden. Ik stond op het punt om te vertrekken, toen ik meneer Spits doodleuk van onder het drinkbakje zag trippelen. Nu, eerst het grote hok van Speedy aan de kant, en dan een stukje kaas gooien. Het beestje moest waarschijnlijk uitgehongerd zijn, want dat had hij meteen gevonden. Goed, en dan het plastic doosje erop! Oef, hij zit erin. En dan voorzichtig het deksel eronder schuiven, zodat hij gevangen zat. En dan uiteraard vliegensvlug het fototoestel gaan halen om er foto's van te nemen. In het doosje lukte het niet goed, dus ik ging maar naar buiten, en daar zette ik het op de tuintafel, en deed voorzichtig het deksel open, zodat ik het diertje beter zag. Jullie mogen ook even meegenieten!

Ach, het arme diertje, ik heb hem dan maar vrijgelaten in de tuin...

Het duurde even voor hij zich kon oriënteren, maar daarna liep hij doodleuk terug naar ons huis, om te verdwijnen in een verluchtingsgat... Heb je dat al geweten? Nu, ik kan het hem ook niet echt kwalijk nemen, hoe zou je zelf zijn met zo'n weer? En met zo'n naam, want na even 't een en het ander op te zoeken, ben ik dus te weten gekomen dat dit een HUISSPITSMUIS is! Tja, en dan zet je dat beestje terug in de tuin???

Voor de mensen met interesse: hier wat biologische informatie rond onze HUISdieren...

Het dier is tussen de 51 en de 86 millimeter groot en de staart is 24 tot 46 millimeter lang. De dieren kunnen 9 tot 14 gram wegen. Huisspitsmuizen zijn op de rug roodbruinachtig grijs van kleur en aan de onderzijde bleker geelgrijs.De huisspitsmuis komt vooral 's nachts tevoorschijn, maar is de gehele dag actief. Hij jaagt op ongewervelde dieren als insecten, larven, pissebedden, slakken, wormen, maar ook gewervelde dieren als hagedissen, jonge muizen en aas. Hij moet zijn lichaamsgewicht aan voedsel binnenkrijgen. Net als haasachtigen eet de huisspitsmuis zijn eigen uitwerpselen op. De belangrijkste vijand van de huisspitsmuis is de uil en de kat.

De huisspitsmuis maakt op een beschutte plaats als een composthoop een nest van droog gras, bladeren of door mensen vervaardig materiaal. Hij graaft zelf een hol, of gebruikt de gangen van muizen of mollen. De huisspitsmuis is socialer dan de meeste soorten. In de winter kunnen tot zes spitsmuizen een gezamenlijke slaapplaats gebruiken, en beide ouders zorgen voor de jongen.

De voortplantingstijd duurt van februari tot november. Na een draagtijd van 28 tot 33 dagen worden twee tot tien kale, blinde jongen (gemiddeld vier) geboren. De ogen gaan open na 7 tot 14 dagen. Hierna vertonen de spitsmuizen karavaangedrag: moeder neemt de jongen op sleeptouw waarbij ze zich aan elkaar vasthouden bij het lopen. Als de jongen 20 tot 22 dagen oud zijn, worden ze gespeend. Rond die tijd wegen de jongen ongeveer 5-7 gram. Na drie maanden zijn de jongen geslachtsrijp. Een vrouwtje kan 2 tot 5 worpen per jaar krijgen. Spitsmuizen kunnen 18 maanden oud worden. In gevangenschap worden ze zelfs 48 maanden oud.

De dieren geven de voorkeur aan droog grasland, bosranden, maar ook tuinen en heggen. De soort dringt regelmatig huizen, boerderijen, schuren en stallen binnen.

Tja, we gaan maar zeggen dat wij hier een ideaal biotoop hebben voor die huisspitsmuis zeker?
En ik vraag me af, of dit hetzelfde muisje is van vorig jaar of niet. Of dat hij nu met stoere verhalen afkomt tegen zijn kinderen, dat hij ontsnapt is uit de greep van een reus, maar toch wel een stuk kaas gekregen heeft? Ik vraag het me echt af...